.
.
.
.
.
.
Mandala
.
.
.
.
.

 

In juli 2007 is mijn man overleden na een ziekteperiode van 1 jaar. Hij had een ongeneeslijke hersentumor, een glioblastoom multiforma graad 4.
Ik heb een verpleegkundige achtergrond en heb de hele ziekteperiode mijn man bijgestaan en verzorgd. Zijn overlijden kwam toch nog onverwacht. Ik bleef met veel vragen achter en daar wilde ik toch wel erg graag een antwoord op hebben. Ik kocht een boek over paranormale zaken en daarin stond beschreven hoe je via automatisch schrift contact kon maken met de dierbaren aan gene zijde. Hierbij ga je ontspannen aan tafel zitten met potlood en papier voor je. Het potlood zet je loodrecht op het papier en verder doe je niets. Je denkt alleen heel sterk aan de persoon met wie je contact zou willen maken en wacht af wat er gebeurt. Als er een contact tot stand komt voel je een hele sterke prikkeling in je arm en je hand en zal je hand vanzelf gaan bewegen. Ik had al een hele tijd zitten wachten en toen ik bedacht dat het toch niet zou lukken, begon mijn hand te bewegen. Mijn man schreef zijn naam met mijn hand. Ik was verbaasd, ontroerd en wist niet wat me overkwam. Het schrijven ging moeizaam, maar naarmate ik het steeds vaker probeerde, werden de woorden duidelijker. Zo heb ik antwoord gekregen op al mijn vragen.
Omdat ik niets van paranormale zaken wist, er eigenlijk een beetje bang van was, ben ik naar een medium gegaan. Ik wilde er vooral verantwoord mee bezig zijn. Ik wilde leren hoe ik me af kon sluiten zodat ik niet de hele dag entiteiten om me heen zou voelen. Want dat gebeurde er, het ging mijn leven beheersen. Het bleef niet alleen bij schrijven, ik hoorde ook stemmen. Ik dacht op een moment zelfs dat ik gek werd en kreeg spijt dat ik ooit met het automatisch schrift begonnen was. Het medium heeft me goed verder geholpen.
Ik kan nu, wanneer ik dat wil, contact maken met overleden dierbaren en via telepathie met ze praten. Ik hoor in mijn hoofd wat de entiteiten te vertellen hebben. Zo heb ik contact met overleden familieleden, met mijn man, met mijn hoofdgids Pieter, met aartsengel Michael en nog een paar die af en toe eens langs komen.
Ik ben nog steeds verbaasd dat ik dit kan, ik die altijd bang was voor onverklaarbare dingen. Door de juiste begeleiding heb ik het onder controle en stap ik geaard door het leven.
Het neemt niet weg dat ik mijn man nog steeds mis, maar door het dagelijkse contact met hem kan ik weer vol vertrouwen naar de toekomst kijken. Ik ben weer gaan leven.