Maak het je zo gemakkelijk mogelijk. Voel hoe je zit en hoe je ademhaling door allebei je neusgaten naar binnen stroomt. Laat bij elke uitademing de spanning in je lichaam los.
Voel hoe je voeten de grond raken. Voel hoe je rug zich recht. Laat je handen losjes op je bovenbenen liggen. Houd de ogen gesloten.

Stel je eens voor dat je op het strand bent. Hoor het ruisen van de zee. Zie hoe de golven op het strand neerslaan. Zie hoe de zeemeeuwen cirkelen boven de golven. Hoor ze krijsen.

Ga op het strand zitten in het zachte zand, dichtbij de vloedlijn. Voel de warmte van de zon.
Pak met je handen wat van het zachte zand en laat het tussen je vingers doorglippen. Herhaal dit een paar keer en probeer aan niets anders te denken dan aan dat zachte zand.

Kijk om je heen en zie dat je helemaal alleen bent. Geen storend lawaai, geen verkeersgeluiden, geen gezeur aan je hoofd. Je bent alleen met jezelf. Zie de oneindigheid van de zee. Laat de golven op je af komen in een gelijkmatige cadans.
Sta op en ga op de vloedlijn liggen. Laat de golven je omspoelen en meenemen in een eindeloos wiegenlied. Voel hoe je drijft op de golven.
Voel hoe de beweging van de golven je tot rust brengt. Concentreer je op die beweging en laat alle gedachten los. Voel je vrij en laat de meeuwen met je meevliegen. Laat je gaan en gooi alles wat je dwars zit in de golven. Geniet van de weldadige rust die over je heen komt.
Probeer die rust vast te houden.

Zodra je voelt dat je heel erg ver weg zakt in een diepe ontspanning, laat je je door de golven op het strand terug zetten.
Laat de zonnewarmte je drogen.
Voel de rust die in je lichaam gekomen is en de koestering van de zon.
Kom langzaam terug naar het hier en nu. Doe je ogen open. Rek jezelf uit en sta langzaam op.
Houd deze rust vast.

Iedere keer als je gestresst bent, denk dan terug aan dit moment van weldadige rust of doe de visualisatie opnieuw.